|
Vingers natellen!
|
|
Zo betrouwbaar als de Bank van Engeland’ zei mijn vader altijd als hij iemand lof wilde toezwaaien. Ik heb zojuist die bank op internet bekeken. Het is een neoklassieke suikertaart, een immense steenklomp bekroond met een heuse Griekse tempel. Alles aan het gebouw straalt betrouwbaarheid uit. Degelijkheid. Veiligheid. Soliditeit. Maar wie wil er nog vergeleken worden met een bank? Dat Paalman zo betrouwbaar is als De Nederlandse Bank zou ik als een belediging opvatten. Dat is toch onze centrale bank die Icesave zijn vergunning gaf en Dirk Scheringa’s bank een paar weken voor het faillissement financieel gezond verklaarde? Door de credietcrisis hebben banken nationaal en internationaal veel crediet verloren, en dat is hun eigen schuld. Crediet komt van het Latijnse werkwoord ‘credere’ wat geloven of vertrouwen betekent. Hoe geloofwaardig, hoe vertrouwenwekkend zijn banken nog? Welnu. Ik vertrouw ze voor geen cent meer. Over koopsompolissen en al die ellende er omheen had ik wel gehoord, maar wat een koopsompolis precies is wist ik eigenlijk niet. Ik begrijp nu dat je bij de DSB naast je hypotheek een polis moest aanschaffen die jou of je partner ‘woonbescherming’ zou geven in geval van werkloosheid, ziekte of overlijden. Die moet je in een keer betalen en daarom heet die polis een koopsompolis. Over de totaalsom streek Dirk een provisie op van 80 tot 90 procent! Kleine lettertjes garandeerden dat Scheringa zelden hoefde uit te keren. ‘Totaal idioot’, vond Bos. En terecht. Wat had Scheringa hierover te zeggen? Hij zei dat zijn polissen legaal waren. En twee, dat andere banken precies hetzelfde deden. Had hij ongelijk? Nee, en dat vond ik nog het meest schokkende aan deze affaire. Met hypotheken en andere leningen mag een bank niet naar hartelust sjoemelen. Dat mag niet van de WFT, de Wet Financieel Toezicht. Maar die wet is niet van toepassing op de financiele producten die naast een crediet of hypotheek worden verkocht. Daar kun je onbeperkt ‘misleiden’, ‘de klant bij de neus nemen’, en ‘extreem hoge provisies’ incasseren. Dat zegt Toon Sanders, directeur van De Lage Landen, een dochterbedrijf van de Rabobank. Beducht voor de goede naam van de credietverleners pleitte hij voor een keurmerk. Dat ging niet door, want de branche wilde er niets van weten. Die extreme provisies zijn dus eigenlijk gelegaliseerde diefstal. En ja, ook andere banken deden er aan mee. De Autoriteit Financiële Markten laat nu weten dat zes grote aanbieders ook idiote provisies opstrijken. Namen mag de AFM niet noemen, maar een aanbieder is Florius van de ABN, een van de grootste banken van Nederland! Per 1 januari moet de hoogte van de provisie worden vermeld. Of dat de geloofwaardigheid van de geldverwerkende industrie zal opvijzelen waag ik te betwijfelen. Ze zullen wel iets anders verzinnen, want, zo staat in de Bijbel, ´de kinderen der duisternis zijn vindingrijk´. Na een gesprekje met een tussenpersoon kun je ook in de toekomst beter al je vingers natellen. Jan Paalman
|
