|
Roomse schande
|
|
Dit stukje gaat over misbruik van vertrouwen, verraad, het verkrachten van kinderen en medeplichtigheid, maar ik weet niet goed hoe te beginnen. Daarom eerst een verzonnen voorbeeld. Je hebt in Nederland onderwijsinstellingen van soms honderden scholen groot. Stel nou dat berichten het hoofdbestuur bereiken dat een zekere docent niet van de leerlingen af kan blijven. Klachten van ouders blijven binnenstromen, maar de top doet niets. De docent wordt slechts overgeplaatst naar een andere groep, en als het daar mis gaat krijgt hij een baan aan een andere school. Ook daar stromen klachten binnen. Het hoofdbestuur krijgt bovendien te horen dat niet één, maar wellicht tientallen docenten zich aan kinderen vergrijpen, en doet niets. Klagende ouders krijgen een intimiderende advocaat op hun dak gestuurd of zwijggeld aangeboden. Mijn vraag. Is dat hoofdbestuur strafrechtelijk medeplichtig aan het verkrachten van kinderen? Ik vind van wel. Zo is het gegaan in de katholieke kerk van Amerika, van Engeland, Nederland en nu ook voor de tweede maal in Ierland, het katholiekste land ter wereld. Begin deze maand verscheen het Murphy rapport over het perverse gedrag van parochiepriesters in het aartsbisdom Dublin. Het onderzoek bekeek hoe de kerk de beschuldigingen afhandelde tegen 46 priesters. Zo was er een father Crumlin die, om aan zijn gerief te komen, in zijn achtertuin een zwembad voor de jeugd had gebouwd. Father Reynolds bekende de verkrachting van honderd kinderen in acht parochies. Father Ivan Payne vergreep zich aan weerloze patientjes in het ziekenhuis en father Donal Gallagher had een voorliefde voor de meisjes van een doveninstituut. Die verkrachtte hij in de biechtstoel waarna hij zijn handen waste in het wijwatervat. Dat zijn er maar vier van de 46 van slechts één van de 26 Ierse bisdommen. Ook hier weer het bekende patroon. De bisschoppen en vier kardinalen deden geen aangifte. Schoven – nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden – criminele priesters door naar een volgende parochie. Intimideerden ouders met advocaten of kochten ze met zwijggeld af. Het Vaticaan weigerde elke medewerking aan het rapport. Nu pas, nu de katholieke kerk het mes op de keel is gezet, put het zich uit in excuses. De paus vindt de gebeurtenissen ‘diep verontrustend’. Mijn vraag weer. Zijn al die bisschoppen en kardinalen en wellicht de paus strafrechtelijk medeplichtig aan het verkrachten van kinderen? Ik vind van wel. Toch had niet één van die zwijgende prelaten het fatsoen om af te treden.
Op de Ierse televisie maakte de journaliste Nell McCafferty de aartsbisschop kardinaal Diarmiud Martin in striemende woorden duidelijk dat de kerk zijn moreel gezag kwijt is. Hoe durven priesters zich ‘father’, vader, te noemen? Eerwaarde vader zelfs. Mooie vaders waren dat. En waarom is een bisschop, ook een medeplichtige bisschop, een excellentie? Waarom noemt u zichzelf Uwe Genade? En de paus Zijne Heiligheid? Jan Paalman
|
