Een aardige God


Op een dag zag Ariane Sherine in Londen een bus langsrijden met over de hele lengte een wijze bijbelspreuk. Wie hier meer van wilde weten werd verwezen naar www.jesussaid.org. Maar toen ze daar ging kijken trof ze veel meer aan dan wijze bijbelspreuken. De ongelovige Ariane kon er lezen wat zij en haar ongelovige vrienden na de dood te wachten staat. De hel natuurlijk, wat dacht u anders? Daar zullen zij gillend en schreeuwend eeuwig rondwentelen ‘in meren van zwavel en vuur’. En, o ja, niet vergeten: God is liefde.

Wat zij kunnen kan ik ook, moet ze hebben gedacht en ze besloot om vuur met vuur te bestrijden. In oktober richtte ze de ‘Atheïstische Bus Campagne’ op en verzamelde binnen de kortste keren 250.000 euro plus de steun van een aantal kopstukken waaronder de onvermijdelijke Richard Dawkins, ’s werelds beroemdste ‘nieuwe atheïst’. Vanaf vorige week woensdag rijden in heel Engeland achthonderd (800!) bussen rond met over de hele lengte de tekst: ‘Er is waarschijnlijk geen God. Stop met piekeren en geniet van het leven.’ Die tekst was voor Dawkins – volgens collega bioloog en al even ongelovige Maarten ’t Hart een onuitstaanbare kwast - niet duidelijk genoeg. Het woordje ‘waarschijnlijk’ vond hij te slap. God bestaat niet. Punt.

Ik geloof niet in God, ik twijfel zelfs niet aan zijn niet-bestaan, dus je zou mij een atheist kunnen noemen. Maar tegelijkertijd heb ik de pest aan atheisten als Dawkins die fanatiek aan het bekeren slaan. Bij die club wil ik niet horen. Dat zijn omgekeerde gelovigen met dezelfde betreurenswaardige bekeringsdrift als ‘de geloven van het boek’, de Islam en het Christendom. Trouwens, wat is eigenlijk een atheïst?

Het grappige is dat de christenen in het Romeinse Rijk juist van atheisme werden beschuldigd. Ze geloofden dan wel in die ene God, maar niet in Jupiter of Mars en een hele serie vergoddelijkte keizers. Omdat ze de beschermgoden van het rijk verwierpen brachten ze het rijk in gevaar. En eigenlijk zijn alle gelovigen atheïsten. Andries Knevel gelooft niet in Jupiter, niet in Wodan, de Kerstman, Brahma en Vishnu en zelfs niet in de Azteekse god Huitzilopochtli. Ik zou hem graag op zo’n zalvend EO-toontje willen vragen waarom hij Allah niet in zijn hart durft toe te laten.

Fanatieke gelovigen en fanatieke ongelovigen, voor mij is het een pot nat. De Perzische moslim en mystieke dichter Rumi zei honderden jaren geleden dat geloof een keuze is waar je zelf verantwoordelijk voor bent. En dat in elk geloof een weg is naar een goede God. Je hoeft niet te kiezen voor een fundamentalische christelijke God die ongelovigen met straffen bedreigt, zo gruwelijjk dat we hem, als hij mens was geweest, onmiddellijk zouden arresteren en in een psychopatenkliniek zouden opsluiten. Je hoeft niet te kiezen voor een Taliban-Islam die lachen, zingen, muziek maken en vliegeren verbiedt op straffe van de dood. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn geloof. Heel juist. Dat is wat de wereld nodig heeft: een aardige God.

Jan Paalman
9 januari 2009

 

www.janpaalman.nl