Rita en Gerd
Met Rita gaat het heel goed. Volgens Maurice de Hond zou haar partij met 26 zetels nu de tweede partij van Nederland worden. Trots op Nederland krijgt 9 virtuele zetels meer dan de PvdA en zou zelfs twee keer zo groot worden als de VVD. Onvoorstelbaar. Ooit dacht de VVD de grootste partij van Nederland te worden en nu is het in de peilingen gereduceerd tot een partijtje van 12 zetels. Er broeit weer iets in Nederland. Het volk gromt en Rita lijkt de rol van Pim te hebben overgenomen. Maar er is een belangrijk verschil. Van Fortuyn wist je wat hij wilde. Maar wat wil Rita eigenlijk?
IJzeren Rita heeft naar eigen zeggen een hekel aan oeverloos gezwam, is recht door zee, houdt niet van politieke spelletjes, verfoeit gedogen want regels zijn regels. Maar waar die krachtpatserij nou voor dient kun je alleen maar raden.
Op trotsopnederland.com kan iedereen meeschrijven aan de standpunten van TON over files, onderwijs, zorg en nog zo wat meer. Als iedereen tegen een versoepeling van het ontslagrecht is dan gaat die versoepeling gewoon niet door. ‘Ik ben persoonlijk vóór’, zegt Rita, ‘maar de meerderheid beslist. Dat is democratie.’ Maar in een interview met persbureau Novum zei ze dat iedereen mag meepraten, maar dat zij en haar adviseurs de knopen doorhakken. Rita wil wat het volk wil, behalve als Rita dat niet wil. Maar wat Rita wil of niet wil is tot op heden volstrekt duister.
Pauw en Witteman hadden afgelopen dinsdag twee interessante politieke gasten, burgermeester Gerd Leers en, wie anders, Rita Verdonk. Leers was die dag niet van de microfoon en camera weg te slaan om zijn nood te klagen. Elke dag komen 5000 Fransen, Belgen en Duitsers naar Maastricht om drugs te kopen en die lopen vaak regelrecht in de armen van criminele, overwegend Marokkaanse drugsrunners die niet te beroerd zijn om hun verkoopargumenten met een pistool kracht bij te zetten. Leers wil die criminelen harder aanpakken, de coffeeshops naar de rand van de stad verplaatsen en de aanvoer van softdrugs naar coffeeshops niet langer verbieden. En denk niet dat het sluiten van coffeeshops helpt, want daarmee drijf je de drugshandel alleen maar de illegaliteit in. Kijk naar Frankrijk, kijk naar Amerika. Ondanks de keiharde aanpak is het drugsprobleem daar vele malen groter.
Maar, zo sputterde Rita tegen, dat komt neer op gedogen. Nou, zei Leers, het maakt me niet uit hoe je het noemt, wat Rita natuurlijk niet liet passeren: ´Kijk’ herhaalde ze, ‘dat is waar we aan ten onder gaan. Gedogen.´ Maar een oplossing had ze niet. Ja, wel mooie woorden die daadkracht suggereren: handhaven, niet gedogen, doorpakken, keihard ingrijpen, maar wat koop je ervoor? Problemen kun je niet met simpele one-liners aanpakken. Voor elk ingewikkeld probleem, zei de rechtse Amerikaanse journalist en mopperkont Henry Louis Mencken, is er een oplossing die eenvoudig is, doodsimpel, en hartstikke fout.
Jan Paalman
16 mei 2008