President Palin

Hoe was het om vice-president te zijn?, vroeg een reporter aan John – ‘Cactus Joe’ - Garner. Garner, een Texaan, vice-president onder Franklin Roosevelt en een man van weinig woorden, was befaamd om zijn stekelige oneliners. Het vice-presidentschap? Garner hoefde er geen seconde over na te denken: ‘Het vice-presidentschap is niet meer waard dan een emmer warme spuug.’ De president van Amerika, zo wordt nog altijd optimistisch beweerd, is de machtigste man van de machtigste staat op aarde. En de vice-president, zo luidt een ander cliché, is slechts één hartslag van het presidentschap verwijderd. Je zou dus denken dat presidentskandidaten hun vervanger met de uiterste zorg uitkiezen. Maar zo gaat dat niet. De keuze valt meer dan eens op absolute nobodies (Spiro – Who? – Agnew), politieke sukkels (Gerald Ford), verdienstelijke clowns (Dan Quale) en soms op een onverwacht politiek talent (Harry Truman). Dat komt omdat de vice-president niet wordt geselecteerd op zijn plaatsvervangende waarde, maar veeleer op zijn waarde als stemmentrekker en zijn nut als politiek duizenddingendoekje. John Kennedy koos tot ieders verbazing zijn grootste politieke tegenstander, de machtige senator Lyndon B. Johnson. Waarom hij? Kennedy had hem nodig als stemmentrekker in het conservatieve, maar in die tijd nog steeds democratische zuiden. Er was nog een reden. Johnson gold als de listigste, doortraptste, gemeenste en bekwaamste politicus van zijn tijd en Kennedy vreesde een permanente oppositie van zijn eigen partij in de Senaat. En wat doe je met een lastpak? Heel eenvoudig, die neem je op in het bestuur. Johnson trapte er in. Ik kon de verleiding niet weerstaan, zei hij later. Toen Kennedy in besloten kring werd gevraagd hoe dat nou zat lanceerde hij een van de mooiste oneliners van de Amerikaanse politiek. Ik heb hem liever ‘inside the tent pissing out, then outside the tent pissing in’. Als McCain wint dan wordt hij de oudste president van de Verenigde Staten. Hij is een oude man van 72. Verzekeringsexperts hebben uitgerekend dat hij een kans loopt van 1 op 6 om in zijn eerste termijn te overlijden. Waarschijnlijk is die kans groter want hij heeft drie keer kanker gehad vanwege een op hol geslagen moedervlek (melanoom) en doet erg geheimzinnig over zijn medisch verleden. Zijn liefhebberij is gokken – zijn adviseurs konden op het laatste moment verhinderen dat hij in Las Vegas werd betrapt - en Sarah Palin is zijn grootste gok. Palin een lichtgewicht noemen is een understatement. Op haar zijn de wetten van de politieke zwaartekracht niet van toepassing. Voor een vernietigende satire op haar interviews hoefden de tekstschrijvers van de Late Night Show niet eens eigen teksten te verzinnen; ze schreven letterlijk de onzin over die Palin heeft uitgekraamd. Dat was al idioot genoeg. En dat zou president kunnen worden van wat een columnist een ‘bananenrepubliek met kernwapens’ noemde? De rillingen lopen over mijn rug. Jan Paalman 3 oktober 2008 www.janpaalman.nl