|
In Time-magazine van vorige
week stond een stuk van een gelovige katholiek die er schoon genoeg
van had. Voortdurend zanikten zijn ongelovige vriendjes hem aan zijn
kop waarom hij, die toch alle zeven op een rijtje had, in
godshemelsnaam toch katholiek kon blijven. Daar schreef hij een mooi
stuk over. Toegegeven, zo’n vierduizend katholieke priesters
misbruikten duizenden kinderen, en inderdaad, de bisschoppen hadden
daar niets tegen gedaan, maar daar gaat het niet om. De katholieke
kerk is op de eerste plaats een gemeenschap van gelovigen en niet van
priesters, bisschoppen en zelfs niet van de paus. Wat die doen of
zeggen kun je maar het best met een flinke korrel zout nemen. Een echt
katholieke, wollige redenering.
Maar tegelijk is het natuurlijk helemaal niet katholiek. Eerder
protestants. Want protestanten mogen zelf uitmaken wat ze willen
geloven en katholieken juist niet. Die hebben maar te geloven wat de
priesters zeggen en daarbij heeft de paus het laatste woord en ‘als
Rome gesproken heeft dan is de zaak gesloten’. Protestanten hebben
geen dominees nodig om in de hemel te komen, maar katholieken, en dat
is het belangrijkste verschil tussen hen, komen de hemel niet in
zonder de hulp van priesters. Want alleen priesters mogen de
sacramenten toedienen die de hemeldeuren kunnen openen.
Dit is de theorie maar de praktijk is anders. De meeste Amerikaanse
katholieken trekken zich geen moer aan van wat de paus zegt. Meer dan
de helft vindt dat je ‘goed katholiek’ kunt zijn en toch niet tegen
abortus. De kerk verbiedt de pil terwijl 66 procent van de gelovigen
de pil gebruikt. Scheiden en hertrouwen mag ook al niet van de kerk,
maar daar trekt 66 procent van de ‘goede katholieken’ zich evenmin
iets van aan. En 42 procent vindt dat de priesterlijke seksschandalen
de geloofwaardigheid van de kerk sterk heeft aangetast.
Ik denk niet dat de excuses van de paus die geloofwaardigheid goed
heeft gedaan, want het waren de verkeerde excuses. Hij had het vooral
over de daders, de enkele rotte appelen, en liet de bisschoppen en
kardinalen die een oogje hadden dichtgeknepen buiten schot. Pater
Geoghan kon meer dan honderd jongetjes verkrachten omdat zijn baas,
kardinaal Bernard Law, hem telkens naar een volgende parochie
doorstuurde. De kardinaal heeft nu een sjiek baantje in Vaticaanstad.
Bisschop O’Connell bekende het misbruik van twee kinderen en mag nu
voor straf zijn mijter niet opzetten. ‘Voor een bisschop is dat een
hele erge straf’, zei een collega bisschop hierover. Ook van de
overige veertien bisschoppen met boter op hun gemijterde hoofden is
niet een uit het ambt gezet.
Priester Antoine Bodar vond op Standpunt NL dat de paus het prima had
gedaan. En trouwens. De jaren zestig waren de schuld, zegt deze Roomse
delicatesse, want toen was iedereen losgeslagen en de priesters dus
ook. Bodar ziet over het hoofd dat de losgeslagen priesters vertrokken
en de gezagsgetrouwe priesters bleven zitten. Onder hen zaten de
daders.
Jan Paalman
25 april 2008
www.janpaalman.nl
|
