|
Als één week een lange tijd is in de
politiek, dan is acht jaar een eeuwigheid. Acht jaar geleden was
Amerika de enige grootmacht op aarde en Bush de onbetwiste
alleenheerser van de wereld. Maar de Goden straffen mensen door ze te
geven wat ze willen. Bush wilde oorlog, en kreeg zijn oorlog.
Bondgenoten had hij daarbij niet nodig, dus wilde hij die ook niet en
zeker niet uit het decadente ‘oude Europa’. Verdragen lapte hij aan
zijn laars, hij kon doen wat hij wilde want Amerika was superrijk en
supermachtig. Deze column is te kort om alle door Bush veroorzaakte
rampen op te sommen, maar dat het door Rumsfeld voorspelde standbeeld
van Bush op het centrale plein in Baghdad er nog steeds niet staat
zegt genoeg.
Nu, acht jaar later, is er een ander Amerika en een andere Bush. Ik
weet niet of u het is opgevallen, we hadden de afgelopen weken
belangrijkere zaken aan ons hoofd, maar vorige week werd hij op zijn
afscheidstournee opgelucht uitgewuifd door de Europese
regeringsleiders. Hè, hè, eindelijk opgehoepeld. En ook in Amerika
wordt de laatste poot onder zijn stoel weggezaagd. Scott McClellan,
een strijdmakker uit het eerste uur en tot april 2006 de woordvoerder
van Bush, veroorzaakte deze maand een sensatie met een vernietigend
boek over zijn ervaringen in het Witte Huis. Hij zegt Bush nog steeds
te waarderen, maar ja, met zo’n vriend heb je geen vijanden nodig.
Bush, zegt McClellan nu, heeft ons met propagandapraatjes de oorlog
ingeluld.
We kennen Amerika als het land van de superlatieven. Als iets het
grootst, het langst, het hoogst, het rijkst, het kleinst, het dikst of
hoe dan ook super is, dan zal het wel Amerikaans zijn.Niet langer
waar, aldus het politieke wonderkind Fareed Zakaria, hoofdredacteur
van Newsweek, in zijn laatste geruchtmakende boek.
‘Kijk maar om je heen’, zegt hij. ‘Het hoogste gebouw staat in Taipei
en binnenkort in Dubai. Het grootste bedrijf staat in Beijing. India
bouwt nu de grootste raffinaderij. Het grootste passagiersvliegtuig
wordt in Europa gebouwd. Het belangrijkste investeringsfonds ter
wereld is gevestigd in Abu Dhabi; de meeste films worden gedraaid in
Bollywood, niet in Hollywood. Het hoogste reuzenrad staat in
Singapore. Macao heeft het grootste casino ter wereld en daar gaat
meer geld om dan in Las Vegas. Amerika domineert niet eens zijn
favoriete sport: shoppen. De shoppingmall in Minnesota, eens de
grootste ter wereld, staat nu niet eens in de top tien. Slechts twee
van ’s werelds rijksten zijn Amerikaan. Tien jaar geleden stond
Amerika in al die categorieën bovenaan.’
Bush is definitief opgehoepeld, maar Amerika nog bij lange na niet.
Amerika is niet zwakker dan eerst, zegt Zakaria, de rest is sterker
geworden. India, China en Rusland kunnen niet meer moeiteloos door
Amerika worden gedomineerd. Goed bericht voor de wereld? Bush op zijn
platte bek zien vallen is een leuk gezicht en Amerikahaters zien met
diepe voldoening Amerika’s zon dalen. Maar door wie willen we dan
gedomineerd worden? Door China soms?
Jan Paalman
20 juni 2008
www.janpaalman.nl
|
