|
Hypocriete dierenliefde
|
|
Als je dierenbeschermers op de kast wil jagen dan moet je suggereren dat er een terroristisch kantje aan al die dierenliefde zit. Toen dierenarts Rowdy Plantinga zei dat er terroristen zitten bij Wakker Dier kreeg hij vorig jaar prompt een proces aan zijn broek. In hoger beroep werd hij veroordeeld tot een fikse boete. Een paar maanden geleden sprong de Partij voor de Dieren nog uit haar vel vanwege een Postbus51 spotje waarin dierenactivisten werden neergezet als radicale figuren met extreme ideeën over dierenrechten. ‘De spots waarin mensen die dieren een beter leven gunnen worden afgeschilderd als terroristen moeten zo snel mogelijk uit de ether en van de buis’, zei PvdD-kamerlid Esther Ouwehand tegen Elsevier. Dat was voor de rel rond Science Link in Venray. Dit zou een groot centrum moeten worden voor biotechnologiebedrijven. De Belgisch-Nederlandse Anti Dierproeven Coalitie (ADC) had er al maanden actie tegen gevoerd en op kerstavond liep het uit de hand. Bij projectmanagers werden de huizen beklad. Op een voordeur stond de tekst ‘Nu was het alleen maar wat verf, binnenkort zijn wij niet meer zo vriendelijk. Tot volgend jaar’. Was getekend, het DBF ofwel het Dieren Bevrijdingsfront. Dat hielp. De projectontwikkelaar VanderLooy trok zich geïntimideerd terug. De reactie van de innig tevreden Anti Dierproeven Coalitie (ADC) was voorspelbaar. ‘We hebben niets met die bekladdingen te maken ‘,zei de Belgische woordvoerder Danny Flies. ‘Het ADC voert slechts legale, vreedzame en bovengrondse actie’. In de diverse media werden kopstukken van het ADC aan de tand gevoeld en allemaal wezen ze elke betrokkenheid verontwaardigd van de hand. Elk interview begon steevast met de vraag die er toe doet: ‘keurt u dergelijke acties af?’ De diverse antwoorden gaven een aardig beeld van deze moreel o zo bevlogen mensen. ‘Ik ben er niet om te oordelen over anderen’, zei Rob Molenaar, die vanwege zijn activiteiten een jaartje cel in Denemarken heeft opgeknapt. ‘Een directeur van een proefdierencentrum ’s nachts opbellen en zeggen “wat Fortuyn overkwam gebeurt ook met jou”- gaat dat niet wat ver’, probeerde de interviewer. Molenaar: ‘Daar kan ik geen ja of nee op zeggen’. Of kopstuk Tim van As in het Oog op Morgen. Tot vier maal toe vroeg Tijs van den Brink wat hij van die intimidaties in Venray vond en vier keer probeerde Van As zich er onder uit te wurmen. Toen hem het mes op de keel werd gezet zei hij dat hij niet verplicht was om er afstand van te nemen. ‘Wat ik er van vind laat ik in het midden’. Na Venray kwam de Partij voor de Dieren, de snelst groeiende partij van Nederland, prompt met een verklaring. Heel vroom verwerpt de partij alle illegale acties, maar vindt die vooral schadelijk voor de strijd. Maar dat is een praktisch en geen moreel argument. Dat de partij die acties ook moreel verwerpelijk vindt kom je in die verklaring niet tegen. Hoog tijd dat een interviewer ook eens het mes zet op de keel van Marianne Thieme. Jan Paalman
|
