|
Wijnand Duyvendak is
afgeserveerd en deze week lag minister Jacqueline Cramer onder vuur.
Ze zou in 1986 haar handtekening hebben gezet onder een manifest dat
Wijnands inbraak in het Ministerie van Economische Zaken goedkeurde.
De Telegraaf, ooit de ‘straathond onder de kranten’, heeft weer eens
ouderwets zijn tanden gezet in het linkse activistendom. Het weekblad
Elsevier kan er ook geen genoeg van krijgen. Ach, twee zielen wonen in
mijn nog steeds linksige borst. Ik ben niet dol op de Telegraaf, maar
die krant heeft een punt. Zelfs Femke Halsema vindt nu dat ‘de linkse
activisten van toen zich moeten verantwoorden voor hun daden in de
jaren tachtig’.
Toen ik in de jaren zeventig in Nijmegen studeerde was Nijmegen het
epicentrum van de loony left. Maf links. Karl Marx, de
inspirator van alle communistische ellende in de vorige eeuw,
domineerde in de universiteitssteden het politieke debat. Bij de
faculteiten Gogie en Logie kon er geen scriptie worden ingeleverd of
Marx prijkte prominent op de literatuurlijst. Ik vond dat vreselijk.
Politieke tegenstanders waren in ultralinkse ogen geen
andersdenkenden, ze waren moreel verwerpelijk. Intens slecht. Nog
erger. Marx verachtte de burgerlijke rechtsstaat. Die diende alleen
maar om de arbeiders er onder te houden. Welnu. Wat in de jaren
zeventig werd gezaaid, werd in de jaren tachtig geoogst.
Geen wonder dat de linkse activisten van de jaren tachtig zich niet
aan de wetten van dit land gebonden voelden. ‘Uw rechtsstaat is de
onze niet’. En je kunt geen omelet bakken zonder eieren te breken, ook
al zo’n leus van die tijd. Dit leidde tot wat ik maar de terreur van
de goede bedoelingen noem. Op het Ministerie van Economische Zaken
konkelden ambtenaren samen om toch kernreactors te bouwen, dus mocht
Wijnand zijn kraak zetten. Om die misdadige ambtenaren te pesten
vermeldde hij in zijn blad Bluf! hun adres en telefoonnummer. Om ze
een bloemetje te brengen? Nee hoor. Lezers werden door Wijnand
opgeroepen ‘om de rust van deze ambtenaren flink te verstoren’, en nu
weten waar dit op neerkwam: op getreiter en terreur. Wijnand en zijn
makkers openden daarmee de poorten van de hel, want waarom zou
ultrarechts niet mogen wat ultralinks blijkbaar wel mag?
Rechts Nederland maakt zich nu vrolijk over de ultralinkse hoogmoed
die nu ten val komt. Afspraak is afspraak. Regels zijn regels. O ja?
Dertig jaar geleden stierven elk jaar drieduizend mensen in het
verkeer en raakte het tienvoudige voor hun leven verminkt. Nu vallen
er, terwijl er heel veel meer auto’s rondrijden, nog geen achthonderd
doden per jaar. Dankzij het flitsen bijvoorbeeld, en dat is vooral
onder de lezers van de Telegraaf en Elsevier niet populair. Regels
zijn regels? Het zou wat. BNR-nieuwsradio roept zijn luisteraars op om
te melden waar er geflitst wordt en zendt die gegevens elk uur uit.
Onbegrijpelijk. Je zou die bellers en ook BNR kunnen beschuldigen van
sabottage van de rechtsstaat en medeplichtigheid aan doodslag. Wie
zonder zonde is werpe de eerste steen.
Jan Paalman
5 september 2008
www.janpaalman.nl
|
