|
Vrijheid van meningsuiting is in dit
land niet meer wat het is geweest. Gisteren nog schreef CDA-Kamerlid
Sybrand van Haersma Buma in de Volkskrant dat het vrije woord niet mag
ontaarden in mensen onnodig pijn doen. Je hoort dit steeds vaker. Je
moet voor andermans diepe gevoelens diep respect hebben en vrijheid
van meningsuiting is prachtig, maar je moet er natuurlijk geen
misbruik van maken.
Onzin. Wil de vrijheid van meningsuiting enige betekenis hebben dan
moet die juist meningen beschermen die respectloos zijn, beledigend en
smakeloos. Imam El-Moumni zei een paar jaar terug dat Europeanen lager
staan dan honden en varkens omdat ze homo’s toestaan met elkaar te
trouwen. Dat mag hij van mij, maar ik respecteer zijn ‘diepe
gevoelens’ niet. Hetzelfde geldt voor het gereformeerde vroegere
Kamerlid Leen van Dijke. Die zei tien jaar geleden dat een
praktiserende homoseksueel niet beter is dan een dief. Daar kwamen die
homo’s nog goed van af, want de bijbel zegt in Leviticus (20, 13) dat
homo’s moeten worden afgemaakt. De essentie van de vrijheid van
meningsuiting is niet dat je andermans gevoelens respecteert, maar dat
je die tolereert, hoe idioot, achterlijk, belachelijk en smakeloos die
ook zijn. Van mij mag iemand zeggen dat 1 plus 1 gelijk is aan 5, maar
respecteren doe ik zo’n achterlijke sukkel niet. Overigens ben ik net
als Haersma Buma tegen nodeloos kwetsen. Dat is hufterig, maar
hufterigheid is in dit land niet strafbaar.
El-Moumni en Leen van Dijke werden vrijgesproken vanwege de vrijheid
van godsdienst. CU-prominent Yvette Lont zei onlangs dat homoseksuelen
de ‘geestelijke dood’ verdienen, maar hoeft vanwege de vrijheid van
godsdienst niet bang te zijn dat tien agenten bij haar de deur komen
intrappen. Bij Gregorius Nekschot gebeurde dat wel want die is van God
los.
Onze veelgeprezen grondwet verdedigt de vrijheid van meningsuiting
tamelijk slap. Artikel 7 zegt dat je alles mag zeggen ‘zonder
voorafgaand verlof’ maar voegt er onmiddellijk dreigend aan toe
‘behoudens ieders verantwoordelijkheid voor de wet’. Censuur vooraf
mag niet, maar censuur achteraf wel. Wie iets verkeerds zegt krijgt te
maken met Artikel 137 van het Wetboek van Strafrecht dat
discriminerende opmerkingen verbiedt, een artikel dat in 1984 met een
eenvoudige kamermeerderheid is toegevoegd om Hans Janmaat en ranzig
rechts de mond te snoeren. Dat artikel zouden we maar beter kunnen
schrappen.
We zouden een voorbeeld moeten nemen aan Amerika. Artikel 1 van de
Amerikaanse grondwet verbied het verbieden van onwelgevallige
meningen. Zolang je maar niet oproept tot geweld mag je daar alles
zeggen. Het voordeel is dat als het ergens in het land begint te
stinken je dat onmiddellijk ruikt. Niet de rechter maar het
maatschappelijk debat moet de doorslag geven. En respect? ‘Natuurlijk
moet je andermans geloof respecteren’, zei H. L. Mencken ooit, ‘net
zoals we zijn theorie respecteren dat zijn vrouw beeldschoon is en
zijn kinderen superslim.’
Jan Paalman
30 mei 2008
www.janpaalman.nl
|
