|
Hoe lang duurt een
affaire in Nederland? Een week? Jan Pronk, kandidaat partijvoorzitter
van de PvdA, maakte Balkenende vorige week uit voor leugenaar. Niet
een keer maar twee keer. Dat was voorpaginanieuws en alle
radiojournaals van die dag openden daarmee. Drie dagen later liet
Pronk al weten dat hij er spijt van had. Het kan nog korter. Afgelopen
dinsdag liet minister Plasterk weten dat ‘Mein Kampf’ van de
schrijver/politicus A. Hitler wat hem betreft van de verboden lijst
mag. Alweer voorpaginanieuws, alweer opende alle radiojournaals ermee
maar Plasterk trok al na een dag zijn voorstel schielijk in.
En altijd gaat het om bijzaken. Hoofdzaak in de affaire Pronk is dat
wij van Balkenende nog steeds niet mogen weten hoe we in de oorlog in
Irak terecht zijn gekomen. Of Pronk een geschikte partijvoorzitter zal
zijn is bijzaak. En bij het Mein Kampf strovuurtje was niet de
hoofdzaak de maatschappelijke onrust en ook niet dat roeptoeter
Wilders Plasterk voor gestoord uitmaakte. De hoofdzaak was en is of
volwassen Nederlanders zelf mogen uitmaken wat ze willen horen, zien
of lezen. Zojuist hoorde ik op de radio minister van defensie Eimert
van Middelkoop zeggen dat onze jongens in Uruzgan meer respect
verdienen. Eimert vind ook dat over Uruzgan ‘teveel wordt
gediscussieerd’. Eimert wil dat de Nederlandse burger zijn mond houdt.
De discussies in Nederland gaat dus zelden over de hoofdzaken, bijna
altijd over bijzaken en de belangrijkste bijzaak is de laatste tijd de
toon van het debat. Zo wil het hoofdbestuur van de VVD de leden een
gedragscode opleggen. Wie geen respectvolle houding heeft wordt als
lid geroyeerd. En dit van de partij voor de mondige burger en zijn
welbegrepen eigenbelang. Tzsss. Nederland begint steeds meer op een
kleuterklas te lijken.
Het kon dus niet anders of de affaire Eshan Jami ging binnen de
kortste keren over alles en nog wat en natuurlijk over de toon. Eshan
noemde Mohammed een crimineel, wat van mij mag maar niet handig is.
Loebna Berrada, actief VVD-lid, stapte daarom gelijk het Comité van
ex-moslims uit. ‘Houdt het bij: je moet uit de islam kunnen stappen
zonder te worden bedreigd. Punt.’ Precies, dat is de hoofdzaak, maar
over die hoofdzaak heb ik weinig gehoord en gelezen. Met de
steunverklaring aan ex-moslims van afgelopen dinsdag, ondertekend door
een vijftigtal weldenkende linkse en rechtse bekende Nederlanders en
zeergeleerde hotemetoten ging het niet anders. Columnisten klaagden
over de manier waarop. Politici wrongen zich in alle bochten om die
verklaring niet te ondertekenen. ‘Te veel theologie’, zei Femke
Halsema.
Als Donner, Balkenende – die Bos vorig jaar nog als leugenaar
neerzette -, als columnisten als Van Doorn, Sjoerd de Jong en vele
anderen klagen over de toon van het debat, dan hebben ze het nooit
over zichzelf. Het zijn altijd de anderen die te hoog van de toren
blazen. Het is een flauwe ontsnappingstruc. Wie klaagt over de toon
gaat het debat uit de weg.
Jan Paalman
14 september
www.janpaalman.nl
|
