Verplichte opvoedcursus


Het leven zit vol verrassingen. Net als je denkt dat je alle gekkigheden van de wereld hebt gehoord duikt er toch weer een nieuwe gekkigheid op. Afgelopen vrijdag hoorde ik op de radio een professor in volle ernst beweren dat iedereen die een kind wil maken eerst een opvoedcursus moet volgen. Niet vrijwillig, maar verplicht. En wie bij die cursus niet komt opdagen krijgt geen kinderbijslag.

Iemand van de Radio Volks Universiteit ondervroeg professor Jan Willems van de VU een half uur lang over het hoe en waarom. Hij stelde, heel lofwaardig, de juiste vragen, maar nam helaas met elk slap antwoord genoegen.

Als de prof zijn zin krijgt moeten elk jaar 300.000 volwassenen naar zo'n cursus. Dat is me wat. Om zijn gelijk binnen te halen bediende Willems zich van een truc die medici ook wel toepassen. Eerst kondigen ze een ramp aan en vervolgens zeggen ze dat zij een oplossing hebben die meestal heel veel geld kost. Ze lijken, zei iemand ooit, op bierbrouwers die zelf mogen bepalen hoeveel bier er gedronken moet worden.

Alles goed en wel, zei de man van de RVU, de overgrote meerderheid, 90 procent, voedt zijn kinderen goed op. Waarom zou je die naar een verplichte cursus sturen? Willems ging daar eens goed voor zitten, hij vertelde nog eens uitvoerig hoe slecht het met een deel van de kinderen gaat, gaf op de vraag geen antwoord en de ondervrager liet het daarbij. Waarom? Ik denk te weten om welke hete brei Willems heendraaide. Hij was natuurlijk bang om een probleemgroep te stigmatiseren. En met welk deel van de jeugd het bovenmatig slecht gaat kun je elke dag in de krant lezen.

'In Zweden is het net zo vanzelfsprekend om een opvoedcursus te volgen als een puppycursus voor de hond in Nederland', aldus Willems. Heeft u cijfers over het effect van die cursussen?, vroeg de man van de RVU. Dat was een hele goede vraag. De kernvraag. Het voorbeeldige Zweden heeft een omvangrijke opvoedkundige bedrijfstak uit de grond gestampt en je zou toch graag willen weten wat dat allemaal heeft opgeleverd. 'De cijfers? Nee, die ken ik niet', zei hij. De ondervrager liet na wat hij had moeten doen: van zijn stoel vallen van verbazing.

In zijn plaats zou ik Willems ook hebben gevraagd wie die cursussen moeten geven. Ja, pedagogen natuurlijk, maar welke? Ik wil niet alle pedagogen op een hoop gooien, er lopen daar hele verstandige, zelfs wijze lieden rond zoals Mischa de Winter, maar ik kan zo gauw geen beroepsgroep bedenken waar zoveel mafketels rondlopen. 

Na de geboorte van mijn zoon, nu alweer tien jaar geleden, hield ik een tijdje een knipselmap bij over opvoeden en alles wat daarbij komt kijken. Ik heb hem zojuist nog eens doorgenomen. Een gekkenhuis. De ene pedagoog heeft nog geen eng syndroom ontdekt, of de volgende troeft hem af met een nog enger syndroom. Wat opvalt is de grote stelligheid waarmee dat alles wordt beweerd.

Vaders laten het afweten bij de opvoeding. Het zijn vage mannen, zegt Postbus 51, die 's zondags het vlees snijden. Helemaal niet waar, zegt promovenda J. Doornenbal, moderne mannen bemoeien zich juist heel intensief met de opvoeding. Nou, prachtig, zou je denken. Maar nee. Vaders hebben de opvoeding van de moeders afgepakt. 'De vader excelleert over de rug van moeder'. Arme vader, hij doet het nooit goed.

Dan is er, geknipt uit de Gelderlander, het warmewiegsyndroom. Vindt u dat u met veel begrip en aardigheid uw kind moet opvoeden? Helemaal verkeerd, zegt Hans de Vries, want zo zit het leven niet in elkaar. Daar krijg je maar watjes van. Je moet je kind flink frustreren zodat het later beter tegen het harde leven is opgewassen. Het knipsel over de schadelijke invloed van schooljuffen kon ik helaas niet terugvinden, maar een pedagoog beweert dat de overmaat van schooljuffen in het basisonderwijs van uw kranige zoon een mietje maakt. In een volgende knipsel lees ik dat er twee soorten kinderen zijn: terroristen in de dop en verwendiertjes van knuffelouders. Normale kinderen schijnen niet te bestaan. Kinderen, tenslotte, worden volgens prof. dr. J. vd Ploeg geteisterd door Omatitis omdat oma's de opvoeding van de ouders hebben overgenomen. En zo voort, en zo verder.

Opvoeden is een natuurlijke vaardigheid. Bijna iedereen kan dat. Het zit in onze genen. Dus als ik aanstaande ouders een goede raad mag geven: Negeer de berichten over pedagogische rampen en flikker alle opvoedboeken het raam uit. 

Jan Paalman
www.janpaalman.nl


22 januari 05