|
Mein Kampf
|
|
Afgelopen
weekend heb ik iets gedaan waarvan ik eigenlijk niet weet of het wel mag.
Ik heb eindelijk eens Mein Kampf gelezen. In Nederland mag het boek
niet verkocht worden. Maar wie even zoekt kan het boek overal onder de
toonbank vinden en met een zoekactie op internet heb je het binnen dertig
seconden op je scherm. Dit verbod is dom. Het werkt averechts. Het geeft
Adolf Hitlers nazi-bijbel de onverdiende glans van een cultboek vol
politieke wijsheden die zo gevaarlijk overtuigend zijn dat niemand die mag
weten. Ik
had me voorgenomen om het boek blanco te lezen, het op zijn eigen merites
te beoordelen. Van dit boek wordt gezegd dat iedereen lang voor de Tweede
Wereldoorlog had kunnen weten wat Hitler met de wereld van plan was. Is
dat zo?- dát wilde ik weten. Nu ik het boek uit heb weet ik het zeker.
Alle gruwelijkheden van de Tweede Wereldoorlog zijn een logisch gevolg van
de ideeën die Hitler al vijftien jaar eerder in dit boek opschreef. Meer
nog. Het boek is cynischer, gewelddadiger en mallotiger dan ik me in mijn
onwetendheid had voorgesteld. Hoewel,
niet alles is mallotig in dit boek. Hitler was een begaafd politicus, een
‘talentvolle amateur’ - het is een gevaarlijke vergissing om dit te
ontkennen. Hij wist precies hoe hij de massa’s moest bespelen. De massa,
zegt hij keer op keer op keer, denkt niet rationeel.
De massa is dom, denkt niet na en kan alleen maar voelen. Je moet
dus niet met argumentenaankomen, je moet de onderbuik van de massa
toespreken met niet aflatende, bewust ongenuanceerde propaganda. Liegen
mag. Liegen moet. ’De brede
massa gelooft eerder een grote leugen dan een kleine leugen’. Menig
reclamedeskundige zal het met hem eens zijn. En
ook zijn strategie om van zijn splinterpartijtje een politieke macht te
maken is heel rationeel onderbouwd. Zoek de tegenstander op. Zorg dat er
over je gepraat wordt. Provoceer! Zo was de rode kleur op de nazi-vlag een
weloverwogen keuze om de linkse partijen op de kast te jagen. Het werkte,
zo stelt hij met grimmige voldoening vast, want zijn rode vlag met
hakenkruis werkte als een rode lap op de dolle stier van alles wat links
was. Het gevolg: knokpartijen en koppen in de krant, precies wat Hitler
wilde. Filip Dewinter van het Vlaams Blok heeft dit uitstekend begrepen. De
rest van het boek is zo warrig dat het eigenlijk niet is samen te vatten.
In de natuur heerst het recht van de sterkste, schrijft hij. Alles wat
zwak is verdient niet beter dan ten onder te gaan. Daarom is ‘het
hoogste doel van het menselijke bestaan niet het behoud van een staat,
maar het behoud van de soort’ . En laat nou – hij geeft er geen
argumenten voor – het Duitse volk de allerbeste mensensoort ter wereld
zijn! En in de strijd voor het behoud van de Duitse soort, het Germaanse
bloed, is alles geoorloofd, ‘want
als het er op aan komt betekenen humanitaire overwegingen niets’. Daarom
mag en moet de vijand meedogenloos worden bestreden en die vijand is – u
raadt het al - de internationale joodse samenzwering. De ellenlange, zich
steeds herhalende teksten hierover komen er op neer dat de wereld pas is
verlost als het verlost is van de allerlaatste jood. Deze teksten ruiken
naar gas. Dit
alles is kierewiet. Echt kierewiet. Een miljoenenvolk dat zich op de kop
laat zitten door anderhalve jood en een paardenkop? Door een paar
‘maatschappelijke parasieten’ die te lui zijn om een poot uit te
steken? Wat een ongelooflijke sukkels, die Duitsers! Zonder dat hij het
zelf in de gaten heeft schildert
hij de joden af als een superieur volk, want ‘succes is de enige aardse
rechter over goed en kwaad’. Als Hitler zichzelf serieus had genomen,
als hij echt had gemeend dat alles wat zwak is het verdient om ten onder
te gaan, dat het enige recht het recht van de sterkste is, dan was het het
Duitse volk geweest dat van de aardbodem had moeten verdwijnen. Moet
je dokters verbieden om ziektekiemen te bestuderen. Nee, natuurlijk niet.
Moet je mondige burgers verbieden om politieke ziektekiemen te bestuderen?
De vraag stellen is de vraag beantwoorden. Jan
Paalman |
